Wszystko, co powinieneś wiedzieć o miodzie gryczanym

O zbawiennym działaniu miodu w ogóle wiadomo już od dawien dawna. Nie ma znaczenia w zasadzie, jaki gatunek tego produktu wybierzemy, zawsze pewne jest, że pszczeli nektar wpłynie na nasz organizm bardzo pozytywnie. Warto jednak dobierać poszczególne odmiany w zależności od tego, jakie mają właściwości i na jakie przypadłości chcemy nim zaradzić. Ten tekst poświęcimy miodom gryczanym i ich zaletom.

Zacznijmy najpierw od charakterystyki gryki zwyczajnej. Jest to pożytek miododajny, który wyróżnia się szeregiem rozmaitych wartościowych składników. Znany jest już od dawien dawna. Praca pszczół polega na pozyskiwaniu cennego nektaru z niewielkich kwiatów gryki, które swym odcieniem są albo czysto białe, albo delikatnie różowawe. Przeważnie okres kwitnięcia gryki przypada na lipiec bądź na sierpień. Co do charakterystyki samej kolorystyki tego gatunku miodu, to należy stwierdzić, iż jest to ciemna odmiana miodu letniego. Patoka ma natomiast subtelną barwę – dość jasnobrunatną/ Czasami pojawia się specyficzny czerwony koloryt. Dopiero pod wpływem magazynowania i docierania do miodu światła, produkt staje się dużo ciemniejszy niż ma to miejsce początkowo. Ostatecznie osiąga odcień ciemnobrunatny. Niekiedy przechodzi niemal w czerń. W związku z takim kolorytem, ma zdecydowanie najwięcej cennych dla zdrowia ludzkiego właściwości. Rezultatem tego jest fakt, iż miód ten okazuje się bardzo silnie zalecany w momencie, kiedy chodzi o spożywanie go w celach leczniczych a nie tylko z powodów smakowych i degustacyjnych. Jego proces krystalizacji przebiega dość wolno. Miód przyjmuje postać niejednolitą, grudkowaną, wręcz gruboziarnistą. Dopiero, gdy zakończy się jego proces krystalizacji, miód staje się trochę jaśniejszy.

Spośród bogatego zakresu rozmaitych gatunków pszczelich nektarów, miód gryczany łatwo odznacza się, poprzez swój charakterystyczny zapach – intensywny aromat uzyskiwany za sprawą kwiatów gryki. Równie niebanalny okazuje się też w smaku – ma delikatnie słodkawy, ale też z trochę goryczkowaty i nieco ostrawy posmak. Jest czasami leciutko piekący i szczypiący w język. Co do składu natomiast, to znawcy miodów przyrównują ten gatunek do miodów akacjowych a wszystko za sprawą bardzo dużej ilości zawartej w nim fruktozy. W świeżym, prosto zrobionym modzie tej kategorii może znajdować się nawet ponad pięćdziesiąt procent fruktozy. Pozostałą część, ponad czterdzieści procent – blisko pięćdziesięciu stanowi natomiast glukoza. Nieznacząca resztka to natomiast sacharoza. Na tym jednakże składników zwartych w miodzie gryczanym nie koniec. Ponadto obecne są w nim charakterystyczne substancje aktywne występujące i przenikające wraz z nektarem z kwiatów gryki Do nich należy zaliczyć przede wszystkim ogrom różnorodnych biopierwiastków, takich jak przykładowo bór, jod, miedź, nikiel, fosfor, kobalt, cynk. Co więcej, miód gryczany stanowi również prawdziwą kopalnię żelaza oraz magnezu. Jest to źródło rozlicznych witamin, w tym głównie witaminy C oraz witamin z grupy B, czyli B1 oraz B6 i B2. W dużych ilościach występuje w nim także witamina PP. Wartą wyszczególnienia cechą opisywanej odmiany miodu jest kwasowość, która ten rodzaj nektaru pszczelego cechuje. Można w takich gatunkach odnaleźć pewną ilość białka oraz związków koloidowych. Nie jest tych związków wyżej wymienionych szczególnie dużo, bo zaledwie ok. 0,3 procent białka i 0,8 procent związków koloidowych. Sporo z kolei enzymów, w które wszelkiego rodzaju miody są niesamowicie bogate. Do najważniejszych należy zaliczyć trzy główne, w tym inwertaza, fosfataza oraz ceamylaza. Jeżeli chodzi o ogólną klasyfikację polskich nektarów pszczelich, to pod względem zawartości enzymów najbardziej popularny jest zwłaszcza charakteryzowany tu miód gryczany. Szczegółowe badania nad tym produktem przeprowadzono między innymi w puławskim Instytucie Pszczelnictwa. Dowód jest jeden i konkretny – nawet po okresie mniej więcej roku od uzyskania miodu gryczanego, przechowując solidny gatunek w temperaturze pokojowej, możemy liczyć na szereg wartościowych substancji, które nie ulegają zatraceniu czy ulotnieniu. Do tych ważnych związków, jakie nie są utracone zaliczyć należy między innymi amylazę, czyli inaczej diastazę. Analizując ten gatunek miodów, trzeba także zwrócić szczególną uwagę na to, iż są to miody o wysokiej aktywności antybiotycznej. Po przeprowadzeniu skrupulatnych badań okazało się, że próbki miodu posiadają wartości inhibinowe szacowane na poziomie 4 oraz 5. Ponadto należy także stwierdzić, że produkt tej kategorii nie psuje się pod wpływem rozmaitych czynników, w tym między innymi warunków jego magazynowania oraz czasu przechowywania. Jest to w związku z tym bardzo dobra wiadomość dla wszystkich, szukających skutecznego specyfiku zastępczego wobec tradycyjnych medykamentów aptecznych, niekoniecznie pozytywnie wpływających na nasz organizm.